بزن بارون که دلگیرم ، دارم این گوشه میمیرم

بزن بارون که دلگیرم ، دیگه آروم نمی گیرم

حالا که خسته و تنهام ، حالا که اون دیگه رفته

می فهمم تازه این دردُ  ، چقدر تنها شدن سخته

بزن بارون که عشق اون هنوز توی نفس هامه ِ

دلیل عشق پاک من ، بلور سرد اشکامه

ببار ....

شاید که برگرده  ، تو قلبی که پر از درده

ببین ....

از وقتی اون رفته ، چقدر دستای من سرده

بزن بارون ....

                        گل من گوش كن عزيزم گلدونت برات ميخونه

                               تو كدوم باغ قشنگي ريشه هات زده جوونه 

بی خيال شو تـــو عزیزم ، قلب من صـدا نداره 

زيــر خـــاک کردن مــــن - به خــدا نگا نداره 

می دونم تو اون دل تـو -پر مکره ، پـــر حيلـه

با خودت ميگفتی هر شب کی ميشه که اون بميره

خــــاک اوٌلو تــو ریختی رو چشمای سياهم

گفتی کــور شو تا نبينی که من آغوش  گنــاهم

مشت دومم تو ريختی ، از همون خـاک برهنــه

روی اين تن کفن پوش ، که بشه سوژه ی خنده

حالامن زير يه مشت خاک سرد تــوی قبــرم

برو خوش باش که ديگه من واسه هميشه مُــردم

وحشت شبای اول تـــوی اين مقبــره ی سرد 

کمتر از اون شبی بود که دروغ تــو داغـونم کرد

اومدی تو سر قبرم با يه مشت گــلای وحشی

خنديدی گفتی که هرگز تو منـو  دوســم نداشتی

پا شدی آهسته رفتی ، خنديدی گفتی که ساده

اين گلا برای تو نيست می دمش به عشقــی تازه

لعنتی نخند به عشقم که تنم تـو قبــر می لرزه

دلم مي خواد رها بشم

از قفسم پر بكشم

روي تموم تنهائيم

يه خط قرمز بشكم

رها تر از رها بشم

بدون من از من رها

بدون هر چي دغدغه

كيه بده اين خون بها

دلم مي خواد از دلهره

از اين شباي بي كسي

رها بشم از عاشقي

موندن توي دلواپسي

هم جنس پر هم وزن كاه

سبك تر از برگ خيال

رها تر از خواب و خيال

                             دور از چشم خمار و خال                            

دلم مي خواد تو سينه ام

دل و با سنگ عوض كنم

سنگ بزنم هر چي دلِ

ريشه رو از خاك بكنم

    رها بشم از  انتظار

از اين شباي بي قرار

     مي خوام برم تا دور دور

پا بذارم رو به فرار

  از اين جماعت ريا

از اين فقط شعر و شعار 

 رها بشم فرار كنم

رها از اين چوبه دار

نه از خاکم، نه از بادم

نه در بندم، نه آزادم

نه آن لیلاترین مجنون

نه شیرینم نه فرهادم

نه از آتش، نه از سنگم

نه از رومم، نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم چه تنهایم

نه پنهانم نه پیدایم

نه آرامی به شب دارم

نه امیدی به فردایم

چه امیدی ...

چه فردایی ...

اگر خوشحال، اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی..